مروری بر تاریخچه و بمباران شیمیایی بیمارستان فاطمه الزهرا (سلام الله علیها)

مروری بر تاریخچه و بمباران شیمیایی بیمارستان فاطمه الزهرا (سلام الله علیها)

شروع عملیات فاو

در تاریخ۲۰/۱۱/۶۴ ساعت ۲۲:۱۰ عملیات بزرگ فاو (والفجر ۸) آغاز شد. پس از گذشت۳ روز طاقت فرسا و استقرار نیروها

در منطقه فاو، پاتک های سنگین عراق شروع و جنگ سختی آغاز شد که طی آن عراقی ها از امکانات متنوعی از جمله تسلیحات

شیمیایی استفاده نمودند. پس از گذشت حدود دو ماه و نیم، جنگ نیروها در زمین، هوا و دریا به اتمام رسید و با استحکام خطوط دفاعی ایران در منطقه کارخانه نمک، برای مدتی طولانی آرامش نسبی بر شبه جزیره فاو حاکم شد.

فاو منطقه ای نیمه باتلاقی و پر از گیاهان و نیزارهای بلند و نخلستان هایی خصوصا در حاشیه های مجاور آب بود. با توجه به محدود بودن منطقه و امکان پایداری بیشتر عوامل شیمیایی، بر ما مسلم بود که به زودی شاهد حملات شدید شیمیایی خواهیم بود.

در روزهای اول عملیات، به دلیل بارندگی های شدید و بی وقفه و هوای ابری، پرواز هواپیماهای عراقی به ندرت صورت می گرفت.

کادر درمانی اورژانس های شیمیایی در این روزها به آماده نمودن اورژانس ها و کمک به درمان مجروحین عادی عملیات پرداختندتا اینکه انتظار به سر آمد.

شروع حملات شیمیایی

روز چهارشنبه، ۲۳ بهمن، حملات شیمیایی عراق با گازهایاعصاب و به مقدار کمتری با خردل و سیانید بصورت بمباران هوایی آغاز شد و سپس توپخانه عراق نیز در حملات شیمیایی فعال شد. اگر چه ساعت شروع حملات شیمیایی را برخی گزارشها ۱۰صبح ذکر کرده اند ولی مهمترین بمباران ها حدود ساعت ۵ بعدازظهر انجام شد که یکی از طولانی ترین بمباران های شیمیایی در تاریخ جنگ بود

. حدود۳۲فروند هواپیما بصورت گروه هایکوچک و هماهنگ منطقه را به مدت یک ساعت مورد بمباران شیمیایی قرار دادند.

در صبح و بعدازظهر ۲۴ بهمن ماه، علاوه بر فاو منطقه آبادان نیز هدف دو حمله سنگین شیمیایی قرار گرفت که طی آن ۲۰ نفر

به شهادت رسیدند.

تعداد مصدومین شیمیایی عملیات فاو که در روز اول ۲۵۰۰ نفر اعلام شده بود طی دو روز بعد )با توجه به پایداری گازخردل( تا ۸۵۰۰ نفر افزایش یافت. تعداد زیادی از مصدومین شیمیایی به اورژانس شیمیایی حضرت فاطمه )سلام الله علیها(در نزدیکی بیمارستان صحرایی منتقل شدند

. تلاش شبانه روزی پرسنل اورژانس منجر به آلودگی خفیف و متوسط آنان در اثرتماس با مصدومین شد که غالبا با درمان کلاسیک گاز اعصاب، بهبود یافتند. سیستم ویژه درمان مصدومین شیمیایی در عملیات فاو با حدود ۱۱ اورژانس صحرایی، یک اورژانس مرکزی و تعدادی سالن بزرگ نقاهتگاهی در منطقه جنوب به مدت حدود۳ ماه به شدت فعال بود.

بمباران بیمارستان حضرت فاطمه الزهرا (سلام الله علیها)

در هشتم اسفندماه بیمارستان صحرایی، به علت بمباران های شیمیایی به شدت آلوده شد و عده ای از پرسنل آن شهید ومصدوم شدند که اکنون به شرح آن خواهیم پرداخت. بیمارستان صحرایی حضرت فاطمه )سلام الله علیها(، در چوئیبده در نزدیکی رودخانه بهمنشیر ساخته شده بود که نقش حیاتی دردرمان مجروحین عادی و شیمیایی عملیات فاو ایفاد می کرد. این بیمارستان هدف چهار حمله قرار گرفت.

شروع حمله: ۲۶ دی ماه ۶۴

در اورژانس شیمیایی بیمارستان سرگرم بحث در مورد حملات چند روز گذشته بودیم. اورژانس خلوت و آرام بود که ناگهان ضد

هوایی ها بکار افتادند. از اورژانس خارج شدیم، ۶-۵ نقطه از اطراف بیمارستان، در طول یک خط مستقیم در حال دود کردن بود و دود خاکستری مایل به آبی از آن نقاط متصاعد می شد. به فاصله کمتر از یک دقیقه هواپیماها مجددا ظاهر شدند و اقدام به بمباران شیمیایی کردند بطوری که یکی از بمب ها در مجاور خاکریز بیمارستان افتاد. جهت جریان باد نسبت به بیمارستان )که با بمب های دودزا بررسی و شناسایی شده بود( خلبان را راهنمایی نمود که بمب شیمیایی را در محلی پرتاب کند که جریان باد، گازهای آن را به سمت هدف یعنی بیمارستان صحرایی ببرد. از بلندگوی بیمارستان اعلام خطر حمله شیمیایی شد و همه ماسک زدند. علیرغم حرکت ابر شیمیایی به سمت بیمارستان، به دلیل باد ملایمی که می وزید خوشبختانه به کسی آسیبی نرسید.

حمله نهایی:

سرانجام بیمارستان صحرایی حضرت فاطمه )سلام الله علیها( در اثر یک بمباران ناجوانمردانه شیمیایی برای مدت طولانی ازفعالیت باز ایستاد. در حدود ساعت ۹:۳۰ صبح روز پنجشنبه هشتم اسفندماه بیش از ۱۰ فروند هواپیمای عراقی بیمارستان را بمباران کردند، این حمله که بیش از ربع ساعت ادامه داشت با بمباران تخریبی آغاز شد و با بمباران شیمیایی خاتمه یافت. دو بمب از بمب های شیمیایی در نزدیکی بیمارستان منفجر شدند. عامل اصلی آلودگی، یکی از بمب ها بود که در فاصله کمتر از۱۵ متری درب اورژانس بیمارستان اصابت کرده بود. بمب شیمیایی دیگری در فاصله حدود ۵۰ متری درب اورژانس منفجر شد. متأسفانه به دلیل شرایط بحرانی موجود، تعدادی از مجروحین شیمیایی که دراثر اصابت ترکش نیاز به لاپاراتومی داشتند پیش از رفع آلودگی در

اورژانس شیمیایی، در اطاق عمل بیمارستان جراحی شدند. بنابراین علاوه بر آلودگی ناشی از حرکت ابر شیمیایی به داخل اورژانس،

انجام عمل جراحی مصدومین نیز تعدادی از پرسنل اطاق عمل را آلوده نمود. اگر چه که به دلیل دوره کمون خردل اکثرا در آن

ساعت احساس ناراحتی نکردند ولی بیشتر آنها تا حدود بعدازظهر دچار علائم بالینی شدند. علیرغم اینکه تلاش زیادی با محلول های خنثی کننده جهت تمیز نمودن بیمارستان صورت گرفت ولی عملا مشکلی را حل نکرد وبرای (مدت کوتاهی) بیمارستان راغیرقابل استفاده کرد.

البته اورژانس شیمیایی مجاور بیمارستان که خوشبختانه آلوده نشده بود همچنان بکار خود ادامه داد.

منبع: کتاب جنگ شیمیایی عراق و تجارب پزشکی آن

=>
ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

60 + = 62